Śpiewać każdy może, trochę lepiej lub trochę gorzej, ale czy każdy chce uczestniczyć w próbach, poświęcać swój czas na śpiewanie podczas kościelnych uroczystości przez cały rok, na koncertach, w przeglądach i festiwalach? Po co śpiewać w nieprofesjonalnym gronie? Może banalna, ale najzwyklejsza odpowiedź - Bogu na chwałę!
Ale my, chórzyści od św. Grzegorza, czerpiemy z tego śpiewania jeszcze wiele korzyści. Jesteśmy w gronie ludzi kochających śpiew, spotykamy się regularnie, nie jesteśmy sami, należymy do kościelnych wybrańców, czujemy się potrzebni, w chwilach trudnych czujemy wsparcie. Są wśród nas ludzie szczególnie powołani do tej służby. Myślę o naszej dyrygentce - Lucynie Kerlin, organiście - Tadeuszu Pobłockim. To oni przed 25 laty, udali się do ówczesnego ks. proboszcza Konrada Lubińskiego i przedstawili pomysł powołania do życia nowego chóru kościelnego. Propozycja została przyjęta przez ks. Konrada entuzjastycznie, on sam okazał się jednocześnie "ojcem chrzestnym" chóru.
I tak śpiewamy już albo tylko...25 lat. Podczas jubileuszowego koncertu chór zaprezentował wybrane utwory, które śpiewa podczas uroczystości kościelnych, na przeglądach i festiwalach. Równolegle na ekranie pokazywały się zdjęcia i dokumenty obrazujące najważniejsze wydarzenia z życia chóru.
Wanda Lew-Kiedrowska 
cyt. za. Pielgrzym 24/2017

W październiku odbył się dzień skupienia rocznika ks. Grzegorza, byłego wikariusza naszej parafii. Rozpoczęli oni swój dzień skupienia od wspólnej Eucharystii. W czasie dnia skupienia nie zabrakło konferencji formatora duchowego tego rocznika ks. proboszcza Bogdana Lipskiego. Kapłani modlili się wspólnie modlitwą brewiarzową i spotkali się na adoracji Najświętszego Sakramentu. 

W tym roku po raz kolejny odbyły się w naszej parafii rekolekcje młodzieżowe dla całego naszego stężyckiego dekanatu, w których uczestniczyło 104 młodych ludzi wraz z animatorami i wikariuszem stężyckiej parafii. Tegoroczny temat rekolekcji brzmiał "Odbij się od DNA". Podczas tych trzech dni poruszaliśmy temat mądrości, poznania i zaufania. Młodzież, która uczestniczyła w rekolekcjach mogła spojrzeć w głąb swojego serca, wtedy kiedy spotykała się z Jezusem podczas sakramentu pokuty, Eucharystii, konferencji i prac w grupach. 

Jan Paweł II – papież, Polak, Proboszcz całego świata, pielgrzym, porywający serca, rozbudzający sumienia – każdy z nas ma jakieś wspomnienia... Zapamiętaliśmy go jako kogoś wybitnego, oryginalnego... Jednak w naszej pamięci nie może się zapisać jako sentymentalny autorytet, ale to nade wszystko ŚWIADEK. Jego zjednoczenie z Chrystusem było wyraźne, chciało by się rzec promieniujące. Wielokrotnie zatopiony w ciągu dnia w modlitwie – głęboko – jakby nieobecny – a zarazem przenikający każdą chwilę. Przypomnieliśmy sobie pokrótce ważniejsze wydarzenia z życia Papieża. Przez zamyślenie nad jego osobą, działalnością i posłaniem do każdego wiernego. już nie raz słyszeliśmy słowa Ojca Świętego. Ile w nas pozostało z jego nauczania?